تابستان 97

یادداشت سردبیر فصل نامه اینترنت اشیا شماره دوم تابستان ۱۳۹۷

اینترنت اشیا، در مسیر توسعه خود با چالش های بسیاری روبه رو است. این معضلات در برخی نقاط دنیا پر رنگ تر است و اگر به آن ها پرداخته نشود ممکن است باعث اختلال در گسترش این فناوری شود.

از جمله موانع همه گیر شدن اینترنت اشیا، جرایم سایبری و تولید بدافزارها است. این فناوری، اطلاعاتی که افراد از یکدیگر به دست می آورند را افزایش داده و در نهایت به افرادی خاصی قدرت بیشتر می بخشد. وقتی صحبت از ارتباط میلیاردها دستگاه در نقاط مختلف جهان با یکدیگر به میان می آید، مکانیزم های کنترل دسترسی دقیق تری مورد نیاز است. از طرفی تقریباً همه ابزارهای هوشمندی که به اینترنت متصل می شوند توسط آژانس های اطلاعاتی، شنود و جاسوسی می شوند.

در ایران، با وجود پیشرفت های زیادی که در زمینه تعیین استانداردها انجام شده، اما هنوز نبود استانداردهای مطمئن از سوی سازمان رگولاتوری و وزارت ارتباطات از معضلات بزرگ این فناوری است. در دنیا نیز تاکنون هیچ سازمانی مسئولیت کلی این فناوری را بر عهده نگرفته است.

تکامل اینترنت اشیا آنقدر شتابان است که از چرخه نوآوری محصولات مصرفی معمولی پیشی گرفته و چنانچه طراحی این محصولات، به دقت صورت نگیرد، گستره وسیع دستگاه ها و اپلیکیشن ها می تواند زندگی عادی افراد را به هرج ومرج تبدیل کند. چرا که در یک جهان ایزوله، خطای هر بخش فقط مربوط به آن بخش است؛ حال آنکه در دنیای پیچیده امروزی خطا در یک بخش می تواند سبب اختلال در کل سیستم شود. هم چنین، در صورت مهیا نبودن سواد اینترنتی و فرهنگ سازی های لازم، در هنگام استفاده از این فناوری، موضوعاتی مانند عدم تطبیق خرده فرهنگ ها می تواند نظم زندگی شهروندان را به هم زده و موجب بروز تغییرات ناخواسته در سبک زندگی آنان شود.

علاوه بر این، می دانیم که در حوزه اینترنت اشیا، استفاده از ابزارهای داده کاوی یک ضرورت است. سنسورها و دستگاه هایی که حجم انبوهی از داده را تولید می کنند، نیاز به پردازش و ذخیره سازی با استفاده از کامپیوتر و مدل های ریاضی دارند. ساختار فعلی اغلب دیتاسنترها آمادگی پذیرش این حجم گسترده از اطلاعات را ندارد. هم چنین، در حال حاضر در توان اجرایی و نیروی متخصص در این زمینه نیز، کمبودهایی وجود دارد.

از دیگر ضروریات استفاده از این فناوری، بهره مندی از اینترنت پرسرعت است. در کشور ما اگرچه اینترنت پرسرعت در اغلب شهرها در دسترس مردم است اما برخی از مناطق از جمله مناطق روستایی هنوز از این امکان، بی بهره هستند. این مسئله را با در نظر گرفتن روش های به روزرسانی نرم افزارهایی که بر روی ابزارهای مختلف نصب شده اند، می توان از دیگر معضلات مربوط به این فناوری برشمرد. هم چنین، در این فناوری تعداد آی پی های مورد استفاده به یک باره با افزایش چشمگیری روبرو شده این امر خود مستلزم انتقال به یک پروتکل اینترنتی جدید است.
علاوه بر موارد مطرح شده از دیگر چالش های پیش روی اینترنت اشیا می توان به این موضوع اشاره کرد که اگر در ابزارهای مورد استفاده سنسورها به طور خودکار شارژ شوند، توان شبکه بالا خواهد رفت؛ که در نتیجه موجب افزایش چشمگیر تقاضا برای تولید الکتریسیته بیشتر می شود، به علاوه پسماندهای میلیاردها سنسور، باطری های کوچک، قطعات پلاستیکی و مدارهای الکترونیکی معیوب، خود می تواند موجب تشدید آسیب های زیست محیطی همانند گرمایش جهانی شود.
کشور ما در سال های اخیر در حوزه اینترنت اشیاء، صرفا مصرف کننده بود. اما به تدریج در حال کاهش درصد مصرف کنندگی است و تا حدودی در حال توسعه زیر ساخت ها و سخت افزارهای آن است، اما تا رسیدن به درصد ایده آل، گام های زیادی باید برداشته شود.آن چه قطعی به نظر می رسد، ظهور و فراگیر شدن این فناوری در آینده ای نه چندان دور است که لزوم آمادگی و برنامه ریزی از پیش انجام شده در رابطه با چگونگی مواجهه با آن را روشن می سازد تا بتوان از مزایای آن استفاده و از اثرات منفی آن کاست.

درج نظر

درج پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محبوبترین‌ها

بالا